Къышны ашырыргъа ашыкъмагъыз

Бизни окъуучуларыбыздан бири сизге жарсып жазады. Ол атын сизге ачаргъа уялгъанды, аны ючюн кесигиз къурасагъыз да угъай демез деп ышанабыз.

«Багъалы жамауат, бизни республикада арт жыллада къыш къышха ушамай къалгъанды. Бюгюн да терезеден тышына къарасанг, жай келген кибикди. Москвада бу кюнледе адамла къар тюбюнден чыгъалмагъанлыкъгъа, бизни республикабыз байрым айны кёрмей, жаз башына ётюп къалгъанчады.

Алай къыш алдаргъа бек ёчдю. Аны ётюрюк жаз башларына кёпле алданнган болурла. Мен аллай хапарланы кесими юсюмде да билгенме. Бюгюн сизге аладан бирин айтайым.

Къайсы жыл болгъанын эсиме тюшюраллыкъ тюйюлме, алай ол жыл къыш сууукъ болгъанлыкъгъа, терк ётюп къалыргъа ушай эди. Байрым ай башланнганына тышында къардан бир деп бир бурчакъчыкъ къалмагъанды. Балчыкъ окъуна кетип, жер къургъакъ, жангы чыкъгъан хансладан жашил болгъанды. Мен анга алданып, солуу кюнледен биринде кесими къыш чурукъларымы игичик жуууп, шкафха терен кетергенме.

Къыш мени ол атламымы сакълап тура болур эди. Тюз аны этгенлей, экинчи кюн къар тюшюп къалгъанды. Шкафха кетирилген чурукъларым биягъы ишлерин тамамларгъа тюшгендиле. Къар жаугъанлыкъгъа, биягъы кюн тийгенди. Чурукъланы энтада жуууп, артха салгъанма. Къыш биягъы кесин кёргюзтюрге термилип, бютюн къаты къарны жаудургъанды.

Ючюнчю кере мен чурукъларымы жууа туруп, къызым: «Анам, жайгъа дери бир кетермей тур быланы! Ансы биягъы къар жауар!», – деп, жарсыгъан эди.

Ол замандан бери биз къышда жылыу кюнлеге артыкъ ийнанмайбыз. Сиз да, газетни сыйлы окъуучулары, жылы чурукъларыгъызны кетеребиз дей эсегиз, шкафны жанына тынч-тынч барып, къышны алдаргъа кюрешигиз. Андан игиси уа жайгъа дери чурукъланы кетермей, къарны артха чакъырмай турсагъыз! Сау болугъуз!»