«Тырнак шык-шык»

Бюгюн сизни фахмулу къызыбыз Кючмезланы Айзаны жолоучулукъ хапарчыгъы бла шагъырей этерге сюебиз.

Тюркге стажировкагъа баргъаныбызда, биринчи ыйыкъда ложманда (фирманы ишчилери жашагъан юйде) WI-Fi-ны хайырлана эдик. Андан тышында бизни телефонларыбыз интернетге къошулмай эдиле. Интернетсиз, тыш къыралда билмеген сёзлерибизни тюкенде, жолда-къолда да хайырланыргъа, ангылатыргъа къыйынды. Болсада тюкеннге барыргъа уа тюшеди.

    Биргеме жашагъан къыз бла бирге тюкеннге атландыкъ. Кемерде «Bim» деген, бизде «Пятёрочкагъа» ушагъан тюкенлери барды. Анда биз бир къауум алыр затыбызны алып, сора тырнакъланы сыйдамларча эгеучюк аллыкъ этдик. Тюркча аны къалай айтыргъа керек болгъанын билмей, интернетде къарар онгубуз да болмай оюмладыкъ.

Нёгер къызым бла мен тюкенни ичин бираз «къармадыкъ», сора, не тукъум ангылаталсам да, ол тырнакъ эгеучюкню сорур акъыл этдим:

- Зухра, - дедим мен, нёгер къызыма. Малкъарча «тырнакъ» дегенлерин билеме, алай, тырнакъ эгеучюкню не айтып сорургъа уа билмейме… Ким биледи: «Тырнакъ шык-шык var mi?» - десем, тюкенчи ангылармы деп, ол айтымны башымда бир ненча кере къатладым.

Нёгер къызым аз-маз ышара:

- Башла! Мен сизни ол ушагъыгъызны эшитирге сюеме! - деп кёллендирди.

Бираз абызырасам да, кассаны аллына барып, тюкенчи къызны огъурлу кёзлерине базгъын къарап, саламлашып, къарачай-малкъар тил бла тюрк тилни жыйышдырыргъа кюрешген айтымымы айтдым:

- Özür dilerim (Кечгинлик). Тырнакъ шык-шыкъ var mi? - дедим.

Ызы бла къыстау тырнакъланы эгеген халны кёргюзтдюм.

- Efendim?.. (Ангыламадым) - деп, мени не айтханымы ангыламаялмай сорду тюкенчи.

- Тырнакъ шык-шыкъ var mi? - деп, иги да базыныракъ къайтардым экинчи да.

   Нек болгъанын билмейме, алай, аллай болумгъа тюшсенг, экинчи къайтарып соргъан тынчыракъ кёрюнеди. Уялгъанымы башы бла атлап, башымда «уялыргъа тюшер» деген сагъышны, ол къурурукъ тырнакъ шык-шыкъны алмай кетмем  деген акъыл хорлап, иги да таукел, ол сёзлени къатлап, тырнакъларымы эгеп  кёргюзтдюм.

- Ааа, - деди тюкенчи, мени кёргюзтгеними ангылагъанча этипми, огъесе ангыламаймы:

- Yok (жокъду) - деп, аз-маз ышара, кесгин жууап берип, башха жумушуна киришди.

- Tamam, тeşekkür ederim! (Болсун, сау болугъуз!) - деп, бираз чогъож болуп айтдым.

   Ол кюн биз жашагъан жерибизге тырныкъ эгеучюкню алмай къайтдыкъ, болсада  аны орунуна бир жангы кюлкюлю болумгъа тюшгенибизге кюле, нёгерлерибизни да кюлдюре хапарлашдыкъ.