Зарлыкъ насыпсызлыкъны белгисиди

 Лейля, хар керегин да табып, тынгылы адет-тёрелени жюрютген юйюрде ёсген, ариу къыз эди. Медицина колледжде окъугъан кезиуюнде ишлеп башлагъанында окъуна, кёпле аны ариу къылыкълылыгъын кёрюп, кеслерине келин этерге сюйгендиле. Къыз а, алыкъа заманы жетмегеннге санап, биреу бла да сёлеширге унамагъанды. Алай къадар, не десек да, кеси ишин этмей къоймайды. Лейляны жаратып, кесине юй бийче этерге сюйгенлени араларында Хусей да бар эди. Аны уа къыз не келгенин, не сёлешгенин унамаучу эди. Жашауунда андан чыгъарыкъ хатаны сезгенча…

Бир эрттенликде Лейля кечеги дежурствосундан юйюне къайтып келе, бир машина къызыу келип тохтады. Кёзню къагъып бошагъынчы, андан эки жаш чыгъып, къызны сермеп машинагъа олтуртадыла. Не бола тургъанын иги ангылаялмай, абызырагъан къыз, эсин жыйып, тёгерегине къарагъанында, эки жанындагъы жашла Хусейни тенглери болгъанларын ангылады. Аллында уа жаш кеси да ышара олтура эди. Алгъа лакъырда этген, ойнагъан суннганды. Алай машина аны юйю таба бурулмай, башха жанына тебирегенде, къыз: «Юйюме элтмесегиз, тутдурлукъма!»-дегенни айтды.

Жашны арбазында да аны машинадан тюшюралмай кёп кюрешдиле. Кече да жукъламай, кюндюз да быллай сейир ишге башы къалып тургъан къыз, телефону болгъанын эсине тюшюрюп, сёлеширге кюрешди. Алай ол ишлемей, ёчюлюп къалды. Къапханнга тюшгенин ангылап, къыз жиляйды. Ол юйде Хусейден сора адам жокъ эди. Бир кесекден аны тенглери эфендини келтирип, некях этедиле.  

Эрттенликде уа жашны анасы, эгечи да юйге жыйышадыла, къызны юйюне да билдиредиле. Лейляны жууукълары уа ол кече аны моргга дери барып, излеп тургъандыла. Ишни болушун билгенден сора, ала жашны да тенглери бла бирге тутдуруп, къызларын юйге алып кетерге сюйгенлерин билдирдиле.

Лейляны уа адамла манга не айтырла деген сагъышла бийлейдиле. Ол бедишден къоркъуп, кесим сюйюп келгенме дегенни айтып, жашны юйюнде къалады. Болур иш болгъандан сора эс жыйып, юйюр жашауну башларгъа керек эди.

Хусей бийик билимли, даражалы ишде да ишлеген ариу жаш эди. Лейляны да бек сюе эди. Алай бла жаш юйюр иги жашап башлайды. Аралары асыры игиден, ол къайын анасы сынатхан къыйынлыкълагъа да тёзюп турады. Къайын анасы дин ахлусу болгъанлыкъгъа, къуруда гыр-мыр этгенлей, къаргъагъанлай тура эди. Не юй жыйгъанына, не быстыр жуугъанына, аш этгенине ыразы болмай, сёз бла чимдип, сындырыргъа ёч эди.

Анасыны къылыгъын билген жаш юй бийчесин ариу айтып жапсара эди. Бир къауум замандан жаш юйюрге къызчыкъ тууады. Лейляны жашаууну жарыгъы ол болуп, жюреги къууанчдан толады. Бир жылдан а экинчи къызчыкъ да. Охо, энди сабийли юйюр да болдукъ деп, жюреги тынчаяды. Алай жашау адам улун къалай тюрлендирлигин киши да билмейди. Ма Хусей да бош заманын анасы бла ушакълада ётдюре, юйюрюне артыкъ эс бёлмей башлайды. Юй бийчеси аны ангыларгъа кюрешип, охо да, анадан татлы не барды балагъа? Сюйюсн деп, кеси кесин жапсарып тургъанды. Алай иш къурала угъай, амандан аманнга кете баргъанды. Хусей ичерге тюзелип, ичип келсе уа, юйню тюбюн башына этип, уллу-гитче деп къарамагъанды.

Кезиулю тюйюшден сора Лейля эки сабийин да алып, юйню бир мюйюшюне кёчеди. Андан сора ала бармыдыла, жокъмудула, не эри, не къайын анасы билирге кюсемей къалдыла. Бу юйден ол бек сюйюп кетерик эди. Алай къайры барлыкъ эди. Ата юйю 3 отоулу фатар болгъанлыкъгъа, анда да къарындашы юйюрю бла, ата-аналары жашай эдиле.

Бу халда юйюр сабийле школгъа барып тебирегинчи жашады. Лейля кеси да эл амбулаториягъа медсестра болуп киреди. Ичгичилиги ючюн ишинден къысталгъан Хусей а кюнлерин жукъуда ётдюре эди. Бир эрттенликде ол да ишине жетип, халатын кийгинчи, амбулаториягъа аланы къоншу къатынлары чабып кирди. Лейляны къайын анасыны арбазда къычырыгъына битеу тийре жыйылгъанын айтды.

- Не болгъанын билалмайбыз, кел теркирек, - деди ол.

Ашыгъышлы арбазгъа киргенинде, ол халжарла таба кёргюзтюп, ангылашыныусуз бир зат къычыра эди. Барсала уа - Хусей анда асылып. Не медет, асыры кеч эди…

Жашыны дууасы тохтагъандан сора, къатын юйню Москвада жашагъан къызына жаздырыргъа сюйгенин билдирди. Лейлягъа уа сабийлери бла жик дууадан сора кетерге керек боллугъун айтды.

Амбулаторияда аны биргесине жангыз жашагъан, кесини юйюрю болмагъан Зайнаф деп бир тиширыу ишлей эди. Бу хапар анга жетгенде, ол Лейлягъа анга кёчерге боллугъун айтды. Заман бара-баргъанда уа, ол саулай мюлкюн да алагъа ётдюрдю. Къызчыкъла да анга амма деп, къубулта эдиле.

Хусейни анасы уа кюнлерин кеси жангызлай, къызыны аллына жолгъа къарай ашыра эди…