Жамауат

Бу кюнледе Бахсанны  гидроэлектростанциясына  85 жыл толгъанды.  Ол   1938 жылда 20 сентябрьде ишлеп башлагъанды эм бюгюнлюкде Россейни  эм эрттегили  ГЭС-леринден  бирине саналады. Аны баш магъанасы республиканы эмда башха бир къауум жерни  энергокюч бла сылтаусуз  жалчытыргъа эди.   Кеси да   ГОЭЛРО-ну планы бла сюелтилиннгенди. 

Кёп болмай «Россети Себерный Кавказ» Каббалкэнерго» компанияны келечилери Нальчикде  «Радуга» санаторийде солугъан   школчулагъа  электрокюч бла байламлы  къоркъуусузлукъну юсюнден  билдирирча ачыкъ дерс бардыргъандыла.   

 Ислам    ёч оюнланы юсюнден не айтады, ахчагъа оюнла  эркин этилгенмидиле? Жууапны   Хасанияны иймамы Мисирланы Тимур береди:

1981 жылда бир къауум танышларым бла Куба Республикагъа солургъа бир айгъа баргъан эдим. Бизни къууанчыбызны чеги жокъ эди. Ол жолоучулукъгъа иги кесек алгъадан окъуна къуралабыз. Сёзсюз, айрыкамны тарыхындан  да  хапар билебиз.

Бабугентде Деппуланы Хаким атлы 2-чи номерли кадет школда жангы окъуу жылны ал кюнлери сейир тюбешиуден башланнгандыла. Кёп болмагъанлай кадетлеге къонакъгъа РФ-ни халкъ художниги Герман Паштов келгенди.

Кёп магъаналы адамлагъа тюбейсе жашауда, ол андан сейир кёрюнеди. Дунияларын алышсала да, ала жашап турадыла сени сагъышларынгда. Ма алай болуп, эшитесе ауазларын, кюлгенлерин, кёз аллынга келеди жарыкъ, мудах да къарамлары.

 Хапар

 Сабий тууса, бек биринчиден, анга ат атайдыла. Аны да иги сагъыш этип. Ата-ана, аппа-амма, эгеч-къарындаш да бу ишге тири  къатышадыла. Хар бири кеслерини  оюмларын билдиредиле.

Жашауда болгъан ишди бу (жигитлени атлары тюрлендирилипдиле ансы, кишини жанына тиймезча). Барийна бек иги къыз эди, жигер, къолунда иши отча жаннган. Аны анасы  Бахыят юйретмегенди ишлерге, ол анга табийгъатдан берилген хунер эди. Анасы уа тышында, къайда болса анда, бир къоншуларында жубана, бирде уа телефон бла бошалмазлыкъ ушакълада.

Миллетни тарыхы аны адамларыны энчи къадарларындан, этген ишлеринден, жигитликлеринден, къууанчларындан, жарсыуларындан къуралады. Хар бир тёлюню кеси заманы, анга кёре жазыуу – жашау жолу болады. Бу уллу дунияда эки бирча адам жокъду. Ма аны ючюн сейирди бизни хар бирибиз.

Темуккуланы Аскербийни бек иги таный эдим. Биз къоншула эдик. Ол мал сояргъа уста эди да, орамыбызда той, къурманлыкъ болсун, тилете да турмай, ол жумушну айыпсыз тамамлаучу эди. Андан сора да, аны агъачдан абериле ишлерге уллу хунерлиги бар эди. Элде кёпле, аны билип, юй салсала, чакъырмай къоймай эдиле. Аны къолдан усталыгъы да ма алай бла кёплеге жарагъанды.