ТЕЛЕФОНЛА

(чам хапар)

– Сейир тюрленип къалгъанды бу дуния. Кеси сёзюнде тургъан адам жокъду. Ий, Аллах хакъы, сени да телиге чыгъарлыкъдыла атынгы, былай барса… – дейди, директорну кабинетинден атлай, Разият.

Аны чамланнганын кёрюп, биргесине ишлеген Бийгъа кёл этдирирге кюрешеди.

– Къой, къой, не эс бура тураса,  жашау таймай артха баргъанын бюгюнмю кёресе? – дейди ол. – Ма сыйлы Къуранда окъуна айтылады дейдиле, асыры да акъыллы сабийле тууа башласала, ахырзаман жууукъ болгъанын бил да къой деп. Бизникичик, ол къыздан туугъан дейме, Аллахха шукур, аллай да тюйюлдю, ойнайды, ашайды, жукълайды, бар башха сабийлеча. Ол къоншубуз Наныкъны уа бир ёсмезлиги барды, къой-къой-къой, юч жылында китап окъуйду! Кёргенмисе аллайны? Не уа бирлени кёргюзтедиле телевизорда, къууанч тыпырлы болуп…

– Къойчу, Бийгъа, бу болмачы хапарларынгы. Аланы ишлери – башха, меники – башха.

– Къара мынга… Не болуп къалды тюненеден бюгюннге? Не кесинги ёлтюресе?

– Эрттенли къобалмай тургъанма, ауруп. Къызып, кюйюп-бишип чыкъгъанма сау кечени. Сора, былай ауруп тургъанымлай, ишге къалай барайым, бир-эки кюн жатсам иги эди, наныкъ варенья бла чай ичип дегенме да: «Ауруп чыкъгъанма, ишге баралмайма, бир-эки кюннге эркин этсегиз эди», – деп жазгъанма Акъболат Чюйкеевичге.  Ол а, ма кёргюзтген окъуна этейим: «Билеме арып тургъанынгы. Кёп ишлейсе. Бир-эки ыйыкъны тынч солу, саулугъунга да бакъдыр», – деп эркинлик бергенди. Кёремисе,  ауруп демейди дагъыда, арып дейди!  Алай окъуна болсун деп, ох деп тургъанымлай, бу хужу къаллыкъ телефон зынгырдайды. Тауушундан окъуна ангылайма иги хапар келтирмегенин. Алсам, ол а Акъболат Чюйкеевич. Ачыуланып сёлешеди: «Къайдаса? Кюн тюшге дери жукъламасанг болмаймыды, башыбызны иш басып тургъанлай?!» – деп, не айтмайды, не къоймайды. Келип, кирип, ма кеси жазгъанны кёргюзтюп келеме. Женгдирмейди:  «Мен жазмагъанма муну», – деп. Не болуп къалды олсагъатха? Бирле бир затмы айтхан болурла? Айхай, мен да, бир тюз адамма да, ауузуму къыса билмейме…

– Охо да, мында да ичаллыкъса ол наныкъ чайны. Олтурчу, къайгъы этме. Къайнайды Акъболат Чюйкеевич, санга уа саулукъ керекди…

Бир иги кюлдюм, алагъа тынгылап. Энди эшикге чыгъып дейме ансы, анда кюлсем а… Аллах сакъласын. Кертисин айтсам, кесим да тюшгенме аллай бир болумгъа. Бу телефонла былай ишлеп башлагъанлы, кёпледе болады алай. Манга сагъат беш да болгъунчу, танг энди жарый башлагъанда, бир адам сёлешеди. Ол заманда сёлешселе уа, бир иги затмы келликди акъылынга? «Алло, не болду?» – дейме. Не эрттен ахшы жокъ, не салам жокъ, сорады ол жанындан биреулен: «Ол тюнене Ставропольдан келтирген панельлени къайда тёгейик, шахарны шимал жанындагъы къурулушдамы, къыбыладагъындамы?» Сейир этеме, жыл озмайды бизде аллай затла чыгъаргъан заводну жапханлы. Нек, энди Ставропольдан келтирип турлукъ эселе? Сора айтама, ким да алай айтырыкъды,сагъыш этсенг: «Къайсына жууукъ эсегиз да, анда тюшюрюгюз», – дейме. Ой бир заманда, къол-бет жуууп, аш къангагъа олтургъанымлай, аллай тырман келеди: «Къыбыла жанында къурулушда иш тохтап тургъанлай, быланы ёрге жанында нек тюшюртгенсе?!» – деп.   Не айтыргъа билсенг а, мени, кертисин айтсам, къурулушдан бир тюрлю бир хапарым жокъду. Мен мында, гыржын биширген комбинатда ишлейме. Ийнанып барсанг, телефонла сени ким да этерле…