Хыличи бла Жууаш

Жаныуарланы юслеринден

Бир жол арбазда къайдан эсе да бир сары къызгъыл, мор тамгъалы тугулчукъ келип тура эди. Арбазда ууакъ-тюек жумушчукъла эте айланнган тамата къарындашым анга тюрслеп къарагъанда,  ол киштик балачыкъ болгъанын биледи. «Ким эсе да келтирип, атып кетгенди. Бир кесекден а  сууукъла башланырла, бу жарлы киштик балачыкъ а юшюр да ёлюр. Да, охо, ким атхан эсе да бек аман иш этгенди  деп,  мени тышына чакъырып, киштикчикни кёргюзтеди. Ол эртенлик сууукъданмы, биз аны къолубузгъа алгъандан къоркъупму, билмейме, бир бек къалтырай эди. Сора, къарындашым: «Не этерикбиз, юйге алайыкъ», -дейди. Аны ол оноууна мен да бек ыразы болама.

Сора юйге келтирип, анабызгъа: «Къарачы бу сейирликчикге, къалай ариучукъду, ким эсе да келтирип атып кетгенди арбазыбызгъа!,-деп кёргюзтебиз. Анабыз а: «Мен сабийлигимде юйюбюзде бир  киштик болурун алай бек сюе эдим! Алай менден къалгъанла уа: «Киштикни юйде  къалай тутарыкъса. Сабий болгъан жерде киштикге жер жокъду?»-деп, къоймай эдиле. Аны бла  шошайып къалгъан эдим. Алай, арбазларында итлери, юйлеринде  киштиклери болгъанлагъа уа къуруда сукъланып тургъанма. Керти да нечик  ариучукъду бу балачыкъ. Бу кюзге ушаш сары- къызгъыл-морчукъ! Къарачы, кёзчюклери уа  къалай  жанадыла!»,-деп, анам киштикчикни  къубултурдан, кесине къысып уппа этгенден да  артха турмады.

Мен жюн топалчыкъны къолума алдым. Ол жылы затчыкъны тылпыуун къол аязым сезеди. Бир кесекден а аны къойнума да салдым. Киштик балачыкъ мурулдай кетип, татлы жукълап къалды.  Атам, ингирде ишден  келгенден сора уа,  аллына барып, балачыкъны аны къолуна тутдурдум: «Къара, кертиси бла да, ариу киштикчик кёреме бучугъ а! Артыкъ ёхтем болуп кетмезча, атына «Жууашчыкъ» деп атайыкъ»,-деди атабыз.

Ол кюнден бери саулай юч жыл озду. Атабыз хар пенсиясын алгъан кюн шахаргъа барып, бизге татлы къалачла,  Жууашчыкъгъа  уа «Педигри» алып келеди. Балачыкъ уллу киштикчик болгъанды, кеси да атына артыкъ келишмейди. Сыртын сылайым десенг унамайды, боюнчугъун къашысанг а, кёлюне ушасанг боюнун узатыр, жаратмагъан сагъаты болса уа, тырнакъларын чыгъарып, тырнаргъа кюрешир. Жууашчыкъны къылыкъчыгъы артыкъ жууашчыкъ тюйюл эди. Бек игиси уа ол хыли этерге ёч тюйюл эди да, аны ючюн юйдегиле анга барыбыз да не къадар иги болургъа кюрешгенбиз.

Бир жол а юйюбюзню къатында атабыз  артыкъ  уллу болмагъан жапмачыкъ ишлейди. Къурулушда бир зат керек болуп, базаргъа тебиресе, Жууашчыкъгъа  чабакъ алмай къайтмайды. Бизни юйюрюбюзде киштикден сора чабакъ ашаргъа сюйген жаланда анабызды. Алай ол атабызны ызындан: «Манга да ал чабакъ!»-деп тилеп айтса окъуна да,  атабыз хар  заманда  Жуушчыкъгъа  алып келир чабакъ, анабызгъа уа унутуп къояр.

Бир кюн а эгечим да юйге экинчи киштик балачыкъны келтиреди. Биз а анга Барсик деп атадыкъ. Ол бек  гитчечик эм арыкъчыкъ эди. Алгъа ол Жууашчыкъдан къоркъгъан, уялгъан  да эте эди, артда уа...  ол  адетли, ариу    къылыкълы, киштигибизни юйню тюбюн башына бурургъа юйретди. Экиси да  терезе  жабыулагъа  тагъыла,   полда  кюйюзюбюзде чаба, диванланы терилерин тырнакълары бла сыдыра, столда эт неда  анга ушаш башха зат къалса уа, бир такъыйкъа да озгъунчу, аны урлап, экиси да ашай эдиле.

Бир кесек  замандан а холодильникден бишлакъ, башха ашарыкъла да жокъ болуп башладыла. Ингирде хар зат да жеринде, эрттенликде уа –жокъ. Бир кече анам холодильникни эшиги къагъылгъан тауушдан уянады. Аш отоугъа  чыгъып, холодильникни ачса, анда уа –Барсик. Экинчи кече, чыракъланы ёчюрюп, эки уручу  къалай ишлегенлерине бугъуп къарап турдукъ.

Бир заманда Жууашчыкъ бла Барсик холодильникге  минип, эшигин бирге ачдыла. Сора Барсик холодильникни ичине ташайды. Жууашчыгъ а аякъчыгъы бла эшикни тутуп тура эди. Барсик  кастрюльну башын бир жанына тюртюп, андан этлени полгъа атды. Ол холодильникден  чыкъгъанлай, Жууашчыкъ да полгъа секирди. Экиси да урланнган этни ашап башлагъанлай, анам чыракъны жандырды…

Баям, ол кечени унутмагъандыла шуёхларыбыз, нек дегенде энди урлагъан къылыкъларын къойгъандыла. Терезе жабыуланы, диванланы, полда кюйюзлени  жыртыргъа, тырнаргъа, чач-тюк этерге алгъынча кюрешмейдиле, биледиле сибиртги сыртларына тиеригин. Ма алай, низамлы Жууашчыкъ алгъын ызына къайтханды, къылыкъсыз Барсик да ётюрюкге кесин ариу къылыкълы кёргюзтюрге кюрешип айланады. Алай ким биледи, аланы ол къылыкълары кёпге жетерми?